700 The Seven Years Ago

Koh Laan, 2009

  • และแล้วก็มาถึงตอนที่ 700 แบบงงๆ จะว่าไปก็เร็วเหมือนกัน
  • ย้อนเวลากลับไป ฉันเริ่มเขียนตอนแรก กุมภาพันธ์ 2006 ก็ครบ 6 ปี (ใช่มั้ย?)
  • (อ้าว ตอนแรกกูนับได้ 7 เลยตั้งชื่อโพสต์เป็น 7 ปี)
  • (ช่างมันเถอะ) ไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปครบ 1000 ตอนอายุเท่าไหร่
  • 6 ปีก่อนมีเพื่อนคนนึงถามว่า “แอ๋ม อิ Windows Live Spaces เนี่ยมันเล่นไงวะ”
  • ตอนนั้นฉันไม่ได้เล่น ไม่ได้รู้จักเลยก็ว่าได้
  • “มึงสอนกูทำหน่อย” .. เพื่อนฉันขอ ก็เลย จำเป็นต้องสอน
  • แต่ก่อนจะไปสอนใคร ก็ต้องทำให้เป็นก่อน
  • เรื่องมันก็เริ่มขึ้น ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
  • ตอนแรกๆ สนุกนะ เพราะเขียนๆ ไป ได้เจอเพื่อนเยอะมาก
  • เมื่อก่อนถือว่าฮิตพอสมควร คึกคักดี
  • จนกระทั่ง Hi5 มา .. เพื่อนที่เคยมีก็หายหมดเลย
  • แต่ฉันยังอยู่ (ถึงแม้อยู่คนเดียว) เพราะฉันไม่เล่น Hi5
  • เมื่อเขียนได้ 98 ตอน เป็นเวลาประมาณ 1 ปีครึ่ง ก็มีเรื่อง
  • เรื่องที่ฉันจะต้องเปลี่ยนอีเมลของ Hotmail จาก armno@hotmail.com เป็นอีกอันนึง
  • ง่ายๆ ก็คือ สมัคร account ใหม่นั่นแหละ เลยต้องมาเริ่มทำ Space ใหม่
  • เริ่มเขียนใหม่หมดเลย โดยที่ของเดิมก็ค้างไว้อย่างนั้น
  • Space ใหม่ก็ไปเรื่อยๆ ของมัน ก็ได้เจอเพื่อนใหม่อยู่บ้างเหมือนกันนะ
  • จนถึงเมื่อปี 2010 (รึเปล่าน่ะ) ที่ Microsoft ไม่ทำ Windows Live Spaces แล้ว
  • จะย้ายมารวมกับ WordPress.com (แบบทุกวันนี้)
  • มีคำเตือนจาก Windows Live หลายครั้ง ว่าให้รีบย้ายมาซะ
  • ฉันย้ายบล็อกนี้มาแล้ว แต่ลืมอันเก่า (ทั้งที่เขาเตือนหลายครั้ง แต่ก็นึกว่าไม่ใช่เรื่องของเรา)
  • ทำให้สุดท้าย เมื่อเกินกำหนดไปแล้ว ฉันเพิ่งนึกได้ว่า Space อันแรก ไม่ได้ย้ายมา
  • และหายไปกับ Windows Live Spaces เรียบร้อยแล้ว
  • ก็เสียดายอยู่เหมือนกัน แต่ทำไงได้ล่ะ
  • เสียดายความคิด ถ้อยคำตอนเด็กๆ ที่บางทีก็ลืมไปแล้ว
  • ชอบย้อนไปอ่าน
  • เดินมาถึงปี 2012 เขียนถึงเลข 700 แล้ว
  • ถ้านับเป็นจำนวนการบ่น ก็ 700 ครั้งแล้วนะ .. เยอะไปไหม
  • แต่ก็นั่นแหละ ด้วยเวลาถึง 6 ปี .. 700 การบ่น ก็อาจจะไม่มากนัก
  • ตอนนี้อาจไม่ใช่การบ่น แต่ฉันรู้สึกว่ามันเป็นการบันทึกชีวิตไว้มากกว่า
  • ฉันไม่มีจุดประสงค์อะไรที่นี่หรอก .. ใช่แล้ว บันทึกไปงั้นๆ แหละ
  • ไม่มีประโยชน์ แต่รู้สึกดี
  • :)

698 In My Bedroom

  • บ้านหลังเล็กๆ หลังนึง มีห้องนอน 2 ห้อง เป็นของฉันหนึ่งห้อง
  • ห้องนี้เป็นทั้งห้องนอน
  • ห้องทำงาน
  • เป็นห้องแต่งตัวด้วย
  • ห้องรีดผ้า
  • ทั้งห้องอัดเสียง ห้องซ้อมกีต้าร์
  • ห้องรับแขก (กรณีแขกไม่ต้องการอยู่หน้าบ้าน)
  • ห้องอ่านหนังสือ (กรณีอามโนไม่ต้องการอ่านอยู่หน้าบ้าน)
  • ห้องรีดผ้า
  • โอ้ว
  • ฉันอาจจะดูจิตหน่อยๆ ชอบทำทุกอย่างในห้องนอน
  • คงติดนิสัยมาจากการอยู่หอ .. มีห้องเดียวมาตลอด
  • น่าจะใช่ ตั้งห้าปีแน่ะ
  • จะว่าไปแล้ว ก็อยากได้ห้องนอนที่ใหญ่กว่านี้อีกหน่อย
  • จะได้ไม่ต้องเล่นย้ายของไปมา .. -*-

696 Reverse Engineering

  • ประมาณ 2 อาทิตย์ก่อน เพิ่งเอารถไปซ่อม เพราะว่ามันวูบ ต้องล้างคาบูเรเตอร์
  • กลับมาจากร้าน ช่างเขาตั้งเครื่องไว้สูงกว่าเดิม มันจะได้ไม่ดับง่าย
  • แต่แม่ง เรียกได้ว่าสูบน้ำมัน
  • ดช. อามโนจึงเอาไปที่ร้าน (อีกร้านนึง) หวังให้เขาตั้งเครื่องให้ใหม่
  • แต่อนิจจา .. ร้านปิด ร้านที่สองก็ปิด
  • เพื่อนนนเลยเสนอว่า ทำไมมึงไปปรับเองเลยวะ มันไม่ยากนะ แค่หมุนน็อต
  • “กูเคยทำอยู่ ไม่ยากหรอก” .. อ่ะ โอเค ลองทำดู
  • กลับมาที่บ้าน หาที่หมุนน็อตตัวที่ว่า ไม่เจอ .. สงสัยมันอยู่ใกล้ๆ คาบูฯ (เดาเอา)
  • เพราะว่าตอนที่ไปร้านคราวก่อน เขาแกะกรอบรถออกเยอะเลย เลยจะเอามั่ง
  • ลงมือขันน็อตเลย อย่างมัน .. พบว่า น็อตรถเราหายไป 3 ตัว
  • (น็อตหายนี่คือ ไม่ได้หายหลังจากประกอบกลับนะ แต่มันหายก่อนแล้ว)
  • (เอาแล้ว กูโดนช่างซ่อมรถเล่นเข้าแล้วมั้ยล่ะ)
  • แต่ก็ไม่ได้จะอะไรมาก เพราะว่าตัวที่หายไป มันก็ไม่ได้ทำให้อะไรหลวม
  • ลงมือต่อ จนพบน็อตตัวที่เราต้องหมุน เพื่อจูนเครื่อง
  • แต่ .. พอดูมุม ดูองศาแล้ว มันหมุนไม่ได้ว่ะ เพราะน็อตมันชี้ตั้งขึ้น
  • สงสัยต้องแกะกรอบบนออก .. ก็ลงมือเลย แต่ก็ติดอีก เพราะไม่มีประแจแบบบล็อค
  • แจ้นรถออกไปซื้อกับเพื่อนนน ที่กาดต้นพยอม ..
  • พี่คนขายถามว่า เอาไปทำอะไร .. เราก็บอกไปว่า เอาไปจูนเครื่องมีโอ
  • “เห้ย จูนมีโอมันไม่ต้องแกะอะไรเลยนะ”
  • “เปิดใต้เบาะ มันจะมีพลาสติกปิดช่องอยู่ ก็แกะออก เอาไขควงยาวขันเลย”
  • “แค่นั้นเองนะ”
  • O_O
  • สุดท้ายก็ได้ไขควงยาวมา และเพื่อนนนหมุนจูนเครื่องได้ในเวลาไม่ถึงนาที
  • กูแกะน็อตไป 30 กว่าตัวแล้ว ..
  • ไหนๆ ก็ไหนๆ ถอดล้างแม่งเลยละกัน
  • ตั้งแต่ซื้อมา ยังไม่เคยแกะชิ้นส่วนล้างเลย
  • ข้างใน ฝุ่นเยอะ และหนามาก .. แต่พอล้างเสร็จ ก็รู้สึกว่ามันใหม่
  • ใจจริงอยากทำสีใหม่ด้วยซ้ำ แต่ติดที่ว่าทำไม่เป็น
  • จะว่าไปแล้ว แกะรถเล่นนี่ก็สนุกดีนะ .. อารมณ์เหมือนชอบแกะคอมเล่นตอนเด็ก
  • ที่ต่างกันคือ พอเป็นรถ เราไม่รู้ว่าส่วนไหน มันคืออะไร ทำหน้าที่อะไร
  • แต่ก็น่าศึกษานะ :)

695 In The Living Room

  • (ตั้งแต่ซื้อคอมใหม่ ชอบอย่างนึงก็ตรงที่ เปิด Lightroom เร็วโคตรๆ นี่แหละ)
  • ได้หนังสือมาจากงานหนังสือ 3 เล่ม
  • ฉันใช้เวลาอ่านทั้งหมดประมาณ 2 วัน ถือว่าเร็วมากสำหรับคนขี้เกียจอย่างฉัน
  • ถือคติที่ว่า now or never .. ถ้าไม่รีบอ่านเนิ่นๆ มันก็จะไม่ได้อ่านตลอดไป
  • เพราะมีเล่มนึง ซื้อมาตอนงานหนังสือ ปี 49
  • ถึงตอนนี้ยังอ่านไม่จบเลย ที่คั่นหนังสือค้างอยู่หน้า 108 มาประมาณสี่ปีแล้ว
  • เล่มข้างล่างนี่แหละ

  • ฉันมีอะไรประหลาดอย่างหนึ่ง กับการอ่านหนังสือ
  • คือถ้าอ่านเฉยๆ ไม่ว่าอ่านผ่านๆ หรือว่าอ่านละเอียดๆ จะจำได้แป๊ปเดียว
  • ประมาณว่า พรุ่งนี้ มะรืนนี้ หรือบางทีเย็นนี้ ก็ลืมแล้ว
  • ไม่ว่าจะน่าเบื่อ น่าจดจำ หรือสนุกยังไง .. สุดท้ายก็ลืม
  • ทางเดียวคือ ต้องอ่าน และจดโน้ตไปด้วย
  • อาจมีวิธีอื่น แต่ตอนนี้ที่มั่นใจ คือวิธีนี้ .. ใช้มาตั้งแต่ตอนเรียนละ (ค้นพบตัวเองตอนนั้นมั้ง)
  • เคยลองดี อ่าน แต่ไม่เขียน แล้วไปสอบ .. ผลออกมา ก็ชัดเจน
  • บางทีก็รู้สึกนะ เพราะว่าทีเขียนๆ ไป แม่งก็เกือบเท่าในหนังสือ
  • บางทีลอกหนังสือยาวๆ เลยก็มี
  • จะเขียนยังไงก็ได้ ขอให้ได้เขียน สรุปหรือลอกก็ตามที
  • ให้สิ่งที่อ่าน มันผ่านสมอง ผ่านมือไปบ้าง ถึงจะจำได้
  • เพราะเหตุฉะนี้ เวลาซื้อหนังสือมา ฉันต้องอ่าน 2 รอบ
  • รอบแรก อ่านให้จบ .. รอบสอง อ่านให้จำ ด้วยการเขียน
  • จะไม่เขียนตั้งแต่รอบแรก เพราะว่าขี้เกียจ และอยากอ่านจบไวๆ
  • ส่วนรอบสอง จะเป็นความเสียดาย กูเสียเงินซื้อหนังสือนี้แล้ว ขอให้ได้อะไรให้จดจำไว้บ้าง
  • ว่าไปก็แปลก
  • อาจารย์ท่านหนึ่งเคยสอนว่า ไม่ว่าจะผ่านอะไรมามากน้อยแค่ไหน ขอแค่เก็บอะไรจากสิ่งนั้นได้ อย่างน้อย 2 อย่าง ถือว่าไม่สูญเปล่าแล้ว
  • ยังจำได้ดีจนถึงทุกวันนี้

694 Classical Wednesday

  • วันพุธเป็นวันที่มีอะไรเกิดขึ้นหลายอย่าง
  • เป็นวันที่มีคนมาส่งน้ำที่ออฟฟิศ
  • เป็นวันที่คุณป้าสาวดัชมิลค์มาส่งนม
  • เป็นวันที่ต้องเอาถุงขยะไว้หน้าบ้าน เพราะตอนเช้ามืดจะมีคนมาเก็บ
  • ต้องอัพเดท AppArai.in.th ด้วย .. ฉันสัญญากับตัวเองว่าจะโพสต์ให้ได้อาทิตย์ละครั้งเป็นอย่างน้อยนะ
  • อ้อ AppArai.in.th เนี่ยเป็นบล็อกใหม่ที่ฉันกับเพื่อนๆ ช่วยกันทำนะ
  • กลับมาที่วันพุธต่อ วันพุธเป็นวันกลางสัปดาห์ด้วย (แล้วไงวะ)
  • วันกลางสัปดาห์มักจะเป็นวันที่เราขยันทำงานมากที่สุด
  • หรือว่ากูเป็นอยู่คนเดียว??

693 Getting Stronger

  • นม!
  • ตอนเด็กๆ แม่พยายามจะให้กินนมทุกวัน
  • ถ้านมจืดมันไม่อร่อย แม่ก็จะหานมเปรี้ยวมาใส่ตู้เย็นให้
  • ไม่เคยขาด ต้องให้มีกินทุกวัน
  • ส่วนฉัน กินทุกวันเพราะกลัวแม่ด่า (ในตอนแรก)
  • พอนานๆ ไป มันเริ่มชิน และก็ชอบของมันเอง
  • ถึงตอนนี้ก็กินนมแทบทุกวัน ถ้าไม่ลืมนะ
  • นมเปรี้ยว นมจืด โยเกิร์ต นมไรก็กินหมดแหละ
  • ยกเว้นนมรสช็อคโกแลต
  • ไม่ค่อยชอบนมรสช็อคโกแลต เพราะรสชาติมันไม่ค่อยเหมือนนม
  • มันเหมือน โอวัลติล ไมโล ซะมากกว่า ..
  • เออแล้วพวกนั้นเขานับเป็นนมมั้ยวะ
  • แม่บอกเสมอว่า ดื่มนมทุกวันอย่าให้ขาด กระดูกจะได้แข็งแรง
  • แก่ตัวลงจะได้ไม่มีปัญหาเรื่องกระดูก เหมือนที่แม่เป็น
  • ฉันไม่ได้กินนมเพราะห่วงเรื่องกระดูก
  • แต่ฉันกินเพราะแม่บอก
  • เชื่อแม่
  • แต่ข้างบนเป็นรูปกาแฟนะ ..

692 Working Environment

  • รู้สึกว่า จัดห้องนอนยังไงก็ยังไม่ลงตัว
  • หรือ ยังไม่พอใจ กันแน่
  • อยากได้โต๊ะที่ใช้ได้ทั้ง วางคอม และขีดๆ เขียนๆ
  • บ่อยครั้งที่ต้องสเก็ตช์อะไรซักอย่างก่อน
  • ตอนนี้มันได้แค่วางคอม
  • อยากได้โต๊ะตัวใหญ่กว่านี้ และเรียบกว่านี้ด้วย
  • แต่ไม่อยากซื้อใหม่ เพราะโต๊ะตัวเดิมนี้ก็จะไม่ได้ใช้
  • และก็จะรกบ้าน .. บ้านยิ่งเล็กๆ อยู่ .. โต๊ะนี้ไม่ใช่โต๊ะฉันด้วย
  • แต่มันต้องมีวิธีสิ ต้องหาวิธีจัดห้องเล็กๆ นี้ ให้มันไม่เล็ก
  • จะว่าไปแล้ว คิดถึงห้องเดิมเหมือนกันนะ ..
  • ห้องข้างบนนี้แหละ

691 This is the

ถ้าหากย้อนคืนวันเวลาได้อีกครั้ง อย่างไรฉันก็จะยอมให้เป็นเหมือนเดิม ..

ไม่รู้ว่าชอบเพราะเป็นคอร์ด Gm หรือว่าเป็นเพราะโน้ต Bb ตัวนั้น หรือเพราะความหมายของเพลง